Yaratıcılık üzerine bir deneme
Nehirimin Gözünden Dünya

Benim için çok yeni içselleştirdiğim bir farkındalık, hayatta her daim yaratıcı olduğumuz. Bazen olumsuzu yaratırız, bazense harikaları. Olumsuzu yaratmak arzu ettiğimiz ideal durum olmasa da, her türlü yaratım hayatımız için değerlidir. Sadece fark edip okumak, görmek, anlamak, doğru bağı kurmak gerekir. Bu bağ kendinle olandır. Bu anlam özünde durandır. Bu okuma derinden gelendir. Bu gözlem egosuz yapılandır.

Nedense, yaratıcılık deyince hep güzel olanı yaratmak geliyor aklımıza. Sanki illa ki yaratıcılığın içindeki sanat her zaman estetik olacak…Yaratıcılığın özünün sanat olduğunu anlamak lazım. Bana göre sanat, hayattan beslenmek ve hayatı beslemektir. Yaratıcılığımız ile kimi zaman besleriz kimi zaman da besleniriz. Hep isteriz ki beslenen biz olalım. Oysa ki beslemek de öğrenmektir. Öğrenmekle hep beslenir, büyür insan. Kabul ise, büyümelerin en hızlısını getirir. Zordur çünkü. Kimi zaman kalbimizi ağrıtır, kimi zaman midemize saplanır. Ama  bir de başarabilirsek, bir anda büyürüz. Yaratıcılığın estetiğe olan katkısı, işte o zaman tavan yapmaya başlar.

Bu bakış açısı sanki, iyi olanı yaratmak çabamız olmasa da olur, anlamı taşımasın. İyi olanı yaratmak çabası insan olmaktan gelir. Gönlümüz iyiyi ister, hayalimiz daha iyisidir. Bunları yapmak çabası azmi, sabrı beraberinde getirir. İyilikle, evrenin hayrına, kendimiz için, ailemiz için, toplum için daha iyisini istemek, güzel bir hayal kurmak, hayalimize inanmak ve bu yolda emek vermek hayatımızı güzelleştirir. Kimi zaman hayalimizden ödün veriyormuşuz hissi olur, kimi zaman da hayalimize yaklaşmanın heyecanını yaşarız. Her bir duygu ayrı enerji katar bize. İşte bu yaşamaktır. Bu hisler olmadığında, hayat vardır ama yoktur.

Kendime ve çocuklarıma öğütlerim: Hayal kurmaktan asla vazgeçmeyelim! Hayatta her daim yarattığımızın bilincinde olarak yaratmaya devam edelim. Ve kabul edelim ki , her yaratım öyle ya da böyle hayrımıza olacak. Zihnimiz “vıdı vıdı” yaptığında, ona “Sus!” diyelim. “Vıdı vıdı”lar azaldığında, keyfini sürelim. Teslimiyetin hafifliğini yaşayalım. Evrene, kendimize güvenelim, inanalım ve iyi niyetle, bütünün hayrına istemeye devam edelim:)





Nehirimin Hayal Aleminden

Leave a Reply